IJSLAND 2012 - WWW: wulderwerewig!

Inderdaad, een goed jaar en twee maanden later terug op weg naar IJsland! Meer dan precies één trein van een klein uurtje en één vliegtuig voor een dikke drie uur heeft een mens daar niet voor nodig. Viking Sveinn Paparazzoson stond paraat in Keflavik International Airport, camera en glimlach in aanslag! Velkomin til Island!

Lies, Annie, Jan & Jacqueline

IJSLAND 2011 - dag 15/16/17: zee, zon, zee en nog meer zee

IJSLAND 2011 - dag 14: regen en mist bis

Sven zat met zijn handen in zijn haar… In zo’n triestige weersomstandigheden had hij zijn geliefd IJsland nog niet gezien…! Hoe zonnig het er op zijn vorige trip ook moet geweest, zo grijs en somber was het ook nu weer… Toch probeerden we een glimp van het noorden op te vangen.
Langs de weg van Akureyri naar Myvatn  bezochten we  de machtige Goðafoss of de waterval van de goden. In de 10^de eeuw werd op het Alþing bij Þingvellir besloten om het Christendom als nationale godsdienst te aanvaarden (althans buitenshuis; binnenskamers mocht men nog de oude goden aanbidden). De bedenker van deze constructie, de wetspreker Þorgeir Þorkelsson, die op weg naar zijn huis langs de Goðafoss kwam, gooide als blijk van zijn bekering al zijn heidense afgodsbeelden in deze waterval.  Eén van de brandgeschilderde ramen in de kerk van Akureyri herinnert aan dit verhaal en hieraan dankt de waterval dus zijn naam.

Langs de kustlijn van de Noordelijke IJszee speurden we nog tevergeefs naar een glimp van puffins. We zagen echter amper het onderscheid tussen zee en mist en misten wellicht prachtig natuurschoon. Het idyllische havenstadje Husavik, onder meer beschreven als dé uitvalsbasis voor vogel- en walvisspotten, was onze laatste hoop om de populaire beesten toch nog te zien te krijgen, maar toen het ook daar juist feller begon te regenen van zodra wij de auto hadden verlaten, hielden we het voor bekeken...  Lies was overtuigd: puffins komen enkel voor in trollensprookjes,  op ongeveer elk IJslands souvenir of  verpakt in de gevogelte-afdeling van de supermarkt!

In de buurt van Ásbyrgi, helemaal aan het noordeinde van het Vatnajökull National Park, leek het heel eventjes iets minder hard te regenen! We waagden ons nog eens een korte stop. De 4 km lange kloof met steile, tot 60 meter hoge rotswanden heeft vanuit de lucht gezien de vorm van een hoef van een paard. De legende wil dat het een hoefafdruk van Sleipnir (het achtbenige paard van Odin) is.

Nog één belangrijke ‘highlight van IJsland’ onbrak op onze trip: de ruim 100m brede Dettifoss,  Europa’s  krachtigste waterval. Annie en Catharina wilden het gebulder van dichtbij horen, en begonnen aan hun afdaling naar het oorverdovend geraas van de watermassa, die zich 45m diep in de afgrond stort. Na een halfuurtje keerden zij doorweekt  terug naar de auto, maar het droog krijgen van hun kletsnatte broek bleek een hopeloze opdracht. Plots zaten de twee dames in onderbroek achteraan in de wagen... Gelukkig hadden zij een droge lange broek in reserve, en werd de tocht in het droge van de autoverwarming verder gezet. Openluchtactiviteiten zaten er die dag niet meer in en bovendien moest er nog een behoorlijke afstand worden afgelegd richting Seydisfjordur, onze slaapplaats, enige haven met internationale verbinding en eindhalte op deze net niet op de poolcirkel gelegen vulkaanbodem.

Egilsstaðir was de laatste iets of wat stad waar we onze IJslandse kronen konden opsouperen en alle souvenirtjes die we al eerder in het grootwarenhuis hadden zien liggen, maar niet gekocht hadden omdat ze in Akureyri misschien toch nog net een ruimere keuze of goedkoper aanbod zouden gehad hebben, werden nu definitief ingeladen. Voor het binnenrijden van Seydisfjordur moesten we een allerlaatste pas over en voor we de sneeuwgrens bereikten, brak de avondzon door de wolken! Het prachtige uitzicht maakte ons even zeer stil… Alsof Snorri nog iets goed te maken had…

Aan de andere zijde van de pas doemde het op het eerste zicht kleine en rustige havenstadje op. Groot was onze verbazing toen ongeveer elke parkeerplaats bezet bleek te zijn met caravans, mobile homes en andere rijwielen, de jeugdherberg tjokvol bleek te zitten en het avondmaal in één van de enkele restaurantjes niet onaardige wachttijden opleverde ! Het was alsof half IJsland hier had verzameld voor de uittocht. Seydisfjordur leeft 24u per week: op donderdagochtend komt de boot!

IJSLAND 2011 - dag 13: de hoofdstad van het noorden

Wij begonnen onze dag met een heerlijk en stevig ontbijt waar we onder meer onze Nero-wafels zelf bakten, niet om een verhaal af te sluiten, maar om ons voldaan naar IJslands tweede grootste stad te begeven:  Akureyri, gelegen aan de langste fjord van IJsland, de Eyjafjörður. Dat de stad bekend staat om zijn botanische tuin en de vele goed onderhouden particuliere tuinen met bomen, planten en bloemen, leek ons bij een temperatuur van 5°C eerder onwaarschijnlijk…

De eerste halte was de Akureyrakirkja met zijn tweelingtorens en vierkante gevel in art deco stijl. De kerk werd ontworpen door de architect die ook de Hallgrimskirkja in Reykjavik zijn unieke look gaf. De glasramen tonen  belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis van IJsland, met uitzondering van het koor, dat uit de oude kathedraal van Coventry in Engeland komt. Wees gerust, we hielden ons ver van het orgel… (veiligheid boven alles…)

Als er nog shopping moest gebeuren, dan was het nu één van de allerlaatste kansen… Het deed er  dan ook goed aan om eventjes uren in een grote boekenwinkel rond te hangen, als alternatief van dagen natuur en slecht weer. De winkel omvatte een kleine cafetaria, zodat je meteen iets kon drinken terwijl je je al-dan-niet-aankopen rustig nader kon bestuderen.  Een snelle wrap hap en een blitzbezoek aan het Hof Menningarhus, alweer een hypermodern design Cultural and Conference Center (nog geen jaar open!), rondden ons bezoek aan Akureyri af.

We keerden vroegtijdig naar onze Edda terug om onze valiezen te herpakken en klaar te stomen voor de boot…

WULDERBIJNAWEREWIG...

Beste vrienden,

Jullie hebben het slot van de IJslandexpeditie 2011 nooit te lezen gekregen...jawel, de verslagen werden wel degelijk gemaakt, maar zijn nooit online geraakt... Daags voor onze volgende afreis naar het land van vuur en ijs, wil ik ze jullie niet langer onthouden!

Veel leesplezier! Viking Sven is ondertussen al weer ter plaatse. Wij vervoegen hem nu donderdag in Keflavik voor een nieuw avontuur!