Early rising… Ginette en Etienne waren in Vinderhoute present om 4.20 uur, klaar om ons naar Zaventem te voeren en daarna zelf richting Brussel te trekken. Weinig verkeer op de weg en vlot ingecheckt voor vlucht FI557 met bestemming Reykjavik KEF. Departure time: 7.50 uur. Een goeie drie uur later stonden we op IJslandse bodem, waar Iron Maidens privévliegtuig voor de ‘Final Frontier World Tour 2011’ klaar stond om op te stijgen. We verkozen toch te blijven.
De Flybus (directe verbinding tussen de luchthaven en de stad) doorkruiste een waar donkerbruin tot zwart gekleurd maanlandschap dat door massa’s blauwe lupinen werd opgefleurd. Een half uur later werden we door een uitermate vriendelijke chauffeuse op de stoep van de City Hostel gedropt. Tot zover verliep alles vlot. De check-in in de jeugdherberg zorgde voor iets meer kopbrekers: Catharina is haar Hostelling International lidkaart vergeten, de ‘gespleten’ boeking van één en aansluitend drie nachten voor drie en vervolgens vier personen (zie: gewijzigde vlucht) zorgde voor verwarring en de computer lag dwars. Helaas voor de Nederlandse receptioniste zagen noch Annie, noch Catharina op tegen half uurtje discussiëren. Ik focuste me wijselijk op het verzamelen van info en uiteindelijk werd de rekening van naaldje tot draadje uitgerafeld en gecontroleerd. Room 22, we’ll be your guests for the next days! Reykjavik, here we come!
Bus 14 bracht ons downtown. We roken de zee en gingen op verkenning naar de haven. De zon brak door de wolken en we haalden tot 14-15°C. Aangenaam weertje dus. Tot onze verbazing liepen we recht op de deels over het water gelegen bouwwerf van het gloednieuwe Harpa Concert and Conference Center. Een staaltje designarchitectuur om u tegen te zeggen! De glazen constructie is geïnspireerd op basaltformaties en de golven van de oceaan. ’Harpa’ is immers niet alleen het IJslandse woord voor de harp, maar betekent ook ‘golf van de zee’: door die combinatie de ideale naam voor een hypermodern muziekcentrum waar in de ene zaal een rockconcert kan doorgaan, terwijl er tegelijkertijd een strijkkwartet speelt in de naburige ruimte en mensen dineren in één van de restaurants. We gingen op geleid bezoek door het gebouw en boekten meteen een ticketje voor het concert ‘Pearls of Icelandic Song’ om 5 uur, traditionele klassieke muziek gebracht door een jonge zanger en zangeres begeleid op piano.
Een uur later gingen we uitgehongerd op zoek naar de eerste deftige maaltijd van die dag. Het werd een visbuffet (verse zalm, gerookte zalm, catfish, pladijs, haring,… en zelfs walvis!) in het Reykjavic Restaurant. Doodmoe namen we daarna de bus terug naar de hostel en kropen vroeg in ons stapelbed.
Sven en Kurt vaarden vandaag vanuit de Westfjorden via het eilandje Flatey richting Stykkisholmur en bevinden zich in vogelvlucht nog een dikke 100 kilometer ten noorden van Reykjavik.
Snurk snurk…
Lies, Annie & Catharina
